Op 1 augustus j.l. ben ik begonnen bij Prowareness als Agile Coach. Prowareness bezit ontzettend veel kennis op het gebied van agile. Er werken kundige en ervaren trainers en mensen die de wereld een beetje beter willen maken. Tot nu toe heb ik altijd gecoacht binnen de grenzen van mijn eigen team bij vorige werkgevers. Het was tijd geworden voor the next step!

Twijfel
Wat begon als een droom, dreigde echter al gauw te verzanden in een enigszins rauwe film noir, waarin ik de hoofdrol voor mijn rekening nam. Dit type film wordt vooral gekenmerkt door melancholie, somberheid, pessimisme en ambiguïteit. Het werk kostte me inhoudelijk meer energie dan het opleverde. Daarnaast heeft het een flinke impact op mijn vrijetijdsbesteding gehad.

“There’s no such thing as work-life balance. Everything worth fighting for unbalances your life” (Alain de Botton)

De Zwitserse schrijver en producer Alain de Botton weet wat we eigenlijk allemaal wel weten. Hoe moeilijk is het niet om de balans tussen werk en privé goed te krijgen? Herken je dat? En wanneer je denkt deze balans gevonden te hebben, hoe lastig is het dan om deze te behouden?

Werken bij Prowareness betekent het maken van intensieve, enerverende, uitdagende maar ook lange dagen. M’n werk ging me niet zo gemakkelijk af als verwacht. De vele indrukken die op me af kwamen, hebben bij mij geresulteerd in vermoeidheid. Thuis was de energie op. Ik merkte aan mezelf dat ik de balans even kwijt was. Het zorgde ervoor dat er een zekere prestatiedruk ontstond, een zelfgecreëerde meetlat waaraan ik moest voldoen.

Nieuw werk, nieuwe mensen, nieuwe onzekerheden. Niet zo zeuren dus!

Ik nam niet genoeg tijd voor mezelf en had onvoldoende oog voor de mensen die thuis op me wachten. Mijn hoofd zei: “Het is voor een goed doel en hoort er gewoon bij. Nieuw werk, nieuwe mensen, nieuwe onzekerheden. Niet zo zeuren dus!” Maar m’n hart fluisterde om even een poosje stil te staan en te gaan voelen.

Bewustwording
Het gefluister heeft het uiteindelijk gewonnen van het gezeur. De onzekerheid van het begin heeft plaats gemaakt voor vertrouwen. Er is bewustwording ontstaan. Ik weet nu dat de lat die ik voor mezelf had neergelegd juist hetgeen was, wat me belemmerde. Het kostte me mijn zekerheid en mijn energie. En het zorgde voor verwijdering van mezelf.

Mijn collega’s en mijn partner hebben me inmiddels geleerd dat het oké is om fouten te maken om er vervolgens van te leren. Ik ben me gaan realiseren dat ik niet meteen de beste trainer of coach hoef te zijn. Ik ben me bewust geworden van de impact die ik maak bij de klant en bij mijn collega’s.

Maar bovenal ben ik me bewust geworden van de impact die ik thuis maak. Om thuis te komen waar ik bonuspapa mag zijn van de kinderen. Om te voelen dat ik word gewaardeerd om wie ik ben, niet om wat ik allemaal doe op m’n werk.

Balans
Dát kunnen voelen is voor mij balans. De ruimte kunnen voelen om niet alles te hoeven weten: dat is voor mij balans. Collega’s die voor je klaarstaan als je een uitdaging hebt waarvan je even niet weet hoe deze aan te pakken: dat is voor mij balans. En het thuisfront dat je oplaadt en je laat realiseren dat je naast werknemer ook nog mens bent: dat is voor mij balans.

Natuurlijk zijn het nog steeds lange dagen. Maar een belemmering wordt pas een belemmering wanneer je deze toestaat een belemmering te zijn.

We cannot always control what happens to us in life, but we can control how we respond

Het is een keuze, een mindset. Kies jij voor balans? Ik ben benieuwd naar jullie tips over het vinden van balans tussen werk en privé!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

*